~*[Petals...need its Flower]*~

ในที่สุดฝันของกลีบดอกไม้ก็เป็นจริง!!!

เมื่อสุดท้ายคิมฮีชอล ดอกไม้แสนสวยของพวกเราก็เดินทางมาให้ยลโฉมกันเสียที!!!

 กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~

ข้าพเจ้าพูดอะไรไม่ออกเลยค่ะ นอกจากว่า...

ฮีชอลสวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!

ตัวเล็กกว่าที่คิดเอาไว้มากเลยทีเดียว แต่ก็สวยกว่าที่คาดอยู่หลายขุม

และที่เหนืออื่นใดคือ น่ารักและเป็นกันเองสุดยอด!!!

กล้าสาบานเลยค่ะว่ามาคราวนี้ฮีชอลไม่ทำให้ใครประทับใจก็บ้าแล้ว!!

ใครจะไปเชื่อว่าฮีชอลจะร่าเริงได้ขนาดนี้~

ทีแรกข้าพเจ้าคิดว่าเค้าจะมามาดนิ่งๆ แบบว่าขรึมๆหน่อย เพราะหลังๆปรับลุคเป็นแมนๆไปแล้ว

แต่ปรากฎว่าฮีชอลมาผิดคาด ทั้งสาวทั้งสวย ทั้งน่ารัก และสดใสเฟรชชี่สุดๆ!!!!

โฮ~~~ข้าพเจ้าแทบจะลงไปกองกับพื้นเลยจริงๆตอนที่ได้เห็น เหอๆๆ

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ก็ขอเล่าประสบการณ์ที่ได้ไปตามคิมฮีชอลหน่อยแล้วกันนะคะ (เพราะไม่รู้จะอัพอะไร -*-)

ซึ่งต้องขอบอกเลยว่าเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมากและไวมาก

จนตอนนี้เองก็ยอมรับเลยว่าจำรายละเอียดอะไรมากไม่ได้ (จำได้แต่แบบคร่าวๆอ่าค่ะ)

เพราะมันเกิดขึ้นเร็วมาก และจบลงเร็วเช่นกัน แต่ก็ติดตรึงใจไปนานค่ะ เหอๆ

เริ่มจากข้าพเจ้าไปปักหลักนั่งรอที่ชั้น 3 สยามเซ็นเตอร์ ติดกับบันไดทางลงหน้า S Club

เพราะได้ทราบมาจากแหล่งข่าวผู้มีพระคุณสุดยอดว่าเดี๋ยวเอสเจจะมาแถลงข่าวที่ห้องของเอสคลับ

(ขอขอบพระคุณท่านผู้นั้นมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ขอบคุณสุดซึ้งจริงๆค่ะ)

ก็เลยเดาเอาจากสมรภูมิ ว่าเค้าน่าจะออกมาทางนี้ แล้วเดินมาทางนี้ อะไรเทือกนั้น...

ซึ่งเพื่อนพี่ๆน้องๆของข้าพเจ้าก็ถูกหลอกล่อจนหลงเชื่อความคิดของข้าพเจ้าไปกันหมด

(ซึ่งตอนนั้นข้าพเจ้าก็แอบกลัวอยู่ว่า แล้วถ้าไม่ออกมาอย่างที่บอกไว้ มีหวังโดนยำแน่ๆ - -*)

แต่เดชะบุญเจ้าค่ะ....โชคมีจริง เพราะที่คำนวนไว้ บอกได้คำเดียวเลยว่า "เป๊ะ!!!"

เอสเจเดินมาตามทางที่คิดไว้เลยค่ะ (ตอนนั้นแอบโล่งอก ดีใจ ไม่โดนยำแล้ว เหอๆ)

และที่สำคัญคือ เดินช้ามากกกกกกกกกกกกกก!!! แถมยังมีแวะเล่นกับแฟนๆตามทางด้วย

ทั้งจับมือ โบกมือ แล้วก็ยักคิ้วหลิ่วตา กันสุดๆ แฟนๆแทบจะสลบกันไป...

 และสำหรับกลุ่มของข้าพเจ้านั้น วันนั้นก็ได้หอบเอาดอกทานตะวันไปกันด้วย

(ความเอื้อเฟื้อจากโต๋เต๋ค่ะ ขอบคุณโต๋เต๋มากๆนะค้า ^^)

เพราะตั้งใจว่าจะไปโชว์ให้เจ๊เห็นถึงความรักของแฟนๆชาวไทย...

ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ที่เราจะไม่อาจลืมได้เลยตลอดชีวิต..

ทันทีที่เอสเจเดินออกมา และฮีชอลก็หันมาเห็นกลุ่มดอกทานตะวันที่พวกข้าพเจ้าถือกันอยู่

(มีกันอยู่ 6 คน แบ่งกันถือคนละ 1 กำ แต่ละกำมี 5 ดอก.....รวมกันได้เท่าไหร่เอ่ย ติ๊กต่อกๆๆๆ ...บ้าเรอะ - -*)

ฉับพลันฮีชอลก็ยิ้มกว้างงงงงง แล้วก็ชี้มาทางพวกเราทันที แล้วก็สะกิดให้ใครซักคนที่อยู่ข้างๆเค้า ให้หันมาดู

(ไม่แน่ใจว่าเมเนเจอร์หรือว่าเอสเจอ่าค่ะ)

 แล้วจากนั้นเจ๊เธอก็ชูสองนิ้วส่งมาให้ตั้งแต่ไกลเลย ช็อทนั้นข้าพเจ้ากรี๊ดจนตับกระเด็นออกมากองนอกรั้วกั้นแล้วเรียบร้อย..

จากนั้นเอสเจก็เดินต่อไปเรื่อยๆ เล่นกับแฟนๆตามทางไปตลอด...จากมุมแรก เดินมาที่มุมที่สอง

ซึ่งพวกเข้าพเจ้านั้นอยู่ที่มุมที่สาม อันเป็นมุมสุดท้ายก่อนที่พวกเค้าจะต้องลงบันไดเลื่อนกันไป..

และระหว่างที่พวกเค้าอยู่ที่มุมที่สองกันนั่นเอง ด้วยความบ้าคลั่งของพวกเรา (ที่ตอนนั้นสติแตกไปแล้ว)

ก็ได้ตะโกนเรียกชื่อฮีชอลกันยกใหญ่ (แต่ไม่พร้อมเพรียง...เรียกกันคนละทีสองที เหมือนก่อม๊อบ - -*)

ซึ่งนั่นก็ทำให้ฮีชอลหันมามองอีกครั้ง แล้วก็ส่งยิ้มพร้อมโบกมือให้ ท่าทางคล้ายๆว่า "รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวไปหา"

(อันนี้เป็นข้อสันนิษฐานนะคะ เหอๆ)

แล้วก็หันกลับไปเล่นกับแฟนๆตรงหน้าต่อ...จังหวะนั้น พวกข้าพเจ้าก็ได้กรี๊ดกันจนคราวนี้ปอดไหลออกมากองกันบ้างแล้ว

และในที่สุด เวลาแห่งการรอคอยก็มาถึง....ดอกไม้แสนสวย คิมฮีชอล เดินมาถึงมุมที่ 3

มุมที่พวกเรายืนอยู่...ขอสารภาพว่าตอนนั้นกรี๊ดตลอดเวลา ทำอะไรไม่ถูกเลย มันอึ้งไปหมด

ไม่คิดว่าจะได้ใกล้ขนาดนั้น...และที่สำคัญ ไม่คิดว่าฮีชอลจะ "หยิบ" ดอกทานตะวันกำใหญ่ออกไปจากมือคนในกลุ่มของข้าพเจ้าด้วย!!!!!

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คิมฮีชอลเอาทานตะวันของพวกเราไปถือ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ตอนนั้นกรี๊ดแตกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบว่าไม่ไหวแล้ว ยื่นมือออกไปหาฮีชอลสุดๆ (แต่ไม่ได้หวังจะทำร้ายร่างกายนะคะ)

แล้วฮีชอลคนดีก็เดินมาจับมือด้วย......วินาทีนั้น น้ำตาแตกเลย....มันเกินคาด

มันเหมือนฝัน และมันเหมือนอะไรที่ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะมีโอกาสได้มันมา....

จากนั้นก็ได้แต่มองตามหลังฮีชอลลงบันไดเลื่อนไปพร้อมดอกทานตะวันของพวกเราในมือเค้า.....

ด้วยน้ำตาคลอเบ้า...และหัวใจที่ตื้นตันและประทับใจสุดๆ

มันทำให้รู้สึกว่าคิดไม่ผิดจริงๆที่ชอบผู้ชายคนนี้ค่ะ...

เค้าทั้งห่วงใยและใส่ใจแฟนๆอย่างที่แฟนๆยังคาดไม่ถึงด้วยซ้ำ..

เราคิดว่าเค้าเย็นชาขนาดไหน แต่เค้ากลับดีกับเรามากกว่าที่เราจะคาดถึงได้...

เราคิดว่าเรารักเค้ามากแค่ไหน ก็เชื่อว่าเค้าก็รักเราไม่แพ้กับที่เราให้เหมือนกัน...

คิมฮีชอลเป็นผู้ชายที่แสดงออกถึงความรักให้ใครไม่ค่อยเก่ง...

แต่เมื่อเค้าได้รับความรักจากใคร เค้าก็ไม่เคยรอช้าที่จะมอบความรักส่งกลับไปให้มากพอๆกัน...

ขอบคุณพระเจ้าค่ะที่ทำให้ได้รักผู้ชายคนนี้...

ดูท่าทางว่าชีวิตนี้จะเลิกชอบคนๆนี้ไม่ได้ซะแล้วล่ะค่ะ เหอๆๆๆ ^^

ยังไงก็ตามประสบการณ์ดีๆแบบนี้คงเกิดขึ้นไม่ได้เลย ถ้าไม่ได้ความเอื้อเฟื้อจากใครหลายๆคน

และความเชื่อใจจากพี่น้องเซเลบ...ขอบคุณจริงๆค่ะ ที่ทำให้พวกเราได้มีประสบการณ์ดีๆแบบนี้

ขอบคุณทเวลฟ์พลัสด้วยที่ใจดีพาเอสเจมาให้เราได้เจอกัน....ส่วนทรู...รู้ๆกันอยู่นะคะ เหอๆๆ

ปล...ขอแอบเม้าด้วยความอิจฉาค่ะ โต๋เต๋ได้กอดเจ๊ไป 2 รอบ TT_TT ปลาบปลื้ม อยากกอดบ้าง~

และจากปากคำเจ้าตัว เค้าบอกว่า เจ๊ตัวเล็กมาก กอดแล้วเจอแต่กระดูก ผอมทีเดียว เหอๆๆ

แต่ก็อยากกอดกันใช่มั้ยคะ แม้ว่ากอดแล้วจะไม่นุ่มนิ่มก็เหอะ อิอิ ~

edit @ 28 May 2008 22:09:10 by